Hoe vrijwillig is de zorg?
Over een week vindt het online symposium 'Hoe vrijwillig is de zorg?' plaats. Op donderdag 25 maart van 14.00 tot 17.00 uur gaat Elver in samenwerking met Tilburg Universiteit) in op deze vraag. Je wordt meegenomen in de moreel ethische dilemma's die hierbij een rol spelen en gaan daarover graag interactief in discussie.
Inhoud symposium
Tijdens het symposium ‘Hoe vrijwillig is de zorg?’:
- geeft Irma Harmelink (bestuurder Elver) inzicht in de rol van de bestuurder bij onvrijwillige zorg;
- geeft onderzoeker Noud Frielink en kennismanager Luciënne Heerkens (medewerkers Tilburg Universiteit) inzicht in de betrokkenheid van de AWVB bij het promotieonderzoek;
- wordt de nieuwe webtool Het Wegingskader van het AWVB bij inzet onvrijwillige zorg gepresenteerd. Deze nieuwe online tool helpt professionals in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking bij het maken van keuzes over zorg;
- bespreken we interactief met alle deelnemers casussen uit de dagelijkse praktijk;
- bespreekt een panel van professionals de dilemma's die hen worden voorgelegd.
Het symposium staat onder leiding van Pieterbas Lalleman, verbonden aan de Hogeschool Utrecht.
Publicaties
Zowel Zorgvisie als Vilans zijn in gesprek gegaan met Anne Pier van der Meulen over dit onderwerp.
Vilans: Leidt lichte vrijheidsbeperking tot betere zorg voor cliënten?
Zorgvisie: Zorgt lichte vrijheidsbeperking voor betere zorg
(Het volledige artikel: Elver Artikel Zorgvisie Promotie onderzoek Anne Pier Vermeulen)
Onderzoek
Basis van het symposium is het onderzoek dat geestelijk verzorger Anne Pier van der Meulen deed binnen Elver, o.l.v. prof. dr. Petri Embregts (Academische Werkplaats Leven met een verstandelijke beperking (AWVB; Tranzo, Tilburg University)), naar deze vormen van alledaagse vrijheidsbeperkingen in zijn promotietraject. Uit dit onderzoek blijkt dat alledaagse regels, zoals beperkingen in sociale media en beperkingen in hoeveelheid en type eten, vaak als goede zorg worden gezien. Maar er zijn ook momenten waarop cliënten wel verzet laten zien. Dit gebeurt wanneer je hun waardigheid en privacy schendt. Zelfs kunnen er situaties zijn waarop de cliënt geen verzet (meer) toont, maar waarbij het onduidelijk blijft of dit is wat de cliënt eigenlijk wil. Dus: hoe vrijwillig is de zorg dan eigenlijk?
