In een bijzondere tijd het ‘Gewone Leven’ bij Elver
01 mei

In een bijzondere tijd het ‘Gewone Leven’ bij Elver

Begin maart veranderde onze wereld. Covid-19, ofwel het Coronavirus, bereikt ook Nederland. Voor de een is het de ver van zijn bed show, voor de ander bittere realiteit. Een tijd waarin een ieder zijn eigen uitdagingen heeft om deze periode door te komen.

Voor de bewoners, deelnemers en medewerkers van Elver, een organisatie voor mensen met een verstandelijke beperking, is het een onzekere tijd waarin ineens niets hetzelfde was als de dag ervoor. De normale structuren van onze bewoners en deelnemers vallen weg. Dagbesteding, logeren, de activiteiten van Vrije Tijd, moeten worden gestopt. Niemand weet precies waar het toe leidt, hoe lang de maatregelen, in welke vorm dan ook, blijven bestaan. Maar hetzelfde zal het nooit meer zijn. En ondanks dat alles levert het nieuwe initiatieven, bijzondere verhalen waarin lief en leed met elkaar gedeeld wordt.

Net als bij vele andere organisaties wordt ook bij Elver in sneltreinvaart een crisisteam samengesteld. Allerlei acties worden uitgezet om de zorg en aandacht voor de bewoners zo goed mogelijk onder de omstandigheden door te laten gaan. De collega’s van dagbesteding worden gekoppeld aan een woongroep om daar ondersteuning te bieden, nu ze 24-7 thuis zijn. Dit betekent in rap tempo een nieuwe team vormen, op elkaar inspelen, de bewoners leren kennen en roosters passend maken. Alles is in het werk gesteld om de bewoners goede zorg te kunnen blijven geven en een plezierige dag te bezorgen, zoveel mogelijk structuur, stabiliteit en het Gewone Leven te bieden. Helaas is ook bezoek op een gegeven moment niet meer mogelijk. Druk zoeken de collega’s naar mogelijkheden om toch contact met familie en andere betrokkenen te houden. Een mobiele groepstelefoon en ons nieuwe intranet Plek bood uitkomst in het eenvoudig leggen van contact.

Persoonlijk begeleider Anke: “Ik denk nog wel eens terug aan de eerste dagen waarin het besluit kwam dat dagbesteding moest sluiten. Vanalles heb ik die eerste dagen gedaan. Onder andere het verzamelen van alcohol, desinfectans en persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) uit het dagbestedingsgebouw. Heel blij waren ze op de Medische Dienst met een kar vol spullen, want in eerste instantie leek er een groot tekort te zijn. Allerlei bronnen zijn aangeboord om Elver te kunnen helpen en te voorzien van de broodnodige materialen. Mijn collega’s die straks werken met besmette bewoners zouden toch echt geen angst moeten hebben door onvoldoende bescherming. Gelukkig is er voor dit moment voldoende beschikbaar, heb ik me laten vertellen. Dit tegen alle berichten van de media in, want je ziet zulke schrijnende beelden.

Door het koppelen van de medewerkers dagbesteding aan de woongroepen kan voorlopig de bezetting op de groepen goed worden geborgd. Dat heeft veel flexibiliteit van alle medewerkers gevraagd. Ondanks de goede borging, wordt er toch gestart met het opzetten van een externe poule, die in tijden van nood ingezet kan worden.Uiteindelijk krijgt ook Elver te maken met besmettingen. Daar waar de ene bewoner goed in quarantaine op de eigen kamer in de woning verzorgd kan worden, vraagt de ander meer verzorging. Gelukkig is er vooruitgedacht en op de locatie in Nieuw-Wehl een quarantaine-afdeling opgezet. Ook daarvoor is een speciaal team samengesteld om de zorg in een veilige omgeving voor bewoner en medewerker voort te kunnen zetten in nauwe samenwerking met onze eigen Medische Dienst.

Cohort-begeleider Jeanette: “Ik denk regelmatig, als ik onderweg naar huis ben, terug aan afgelopen weken. Ineens een team vormen met mensen die elkaar niet kennen. Samen een plek in gereedheid brengen die er daarvoor niet was. Ik heb echt fantastische collega’s die ik pas net ken, met allemaal hetzelfde doel. Goede zorg voor de bewoners. Ik vind het wonderlijk en mooi dat dit vanuit niets zo perfect draait. Met daarin ook prettige coaching van onze teamcoach en procesregisseur. Ook dit houdt niet op na 17.00 uur. Ze staan voor ons klaar, regelen zaken. Maar zijn er ook om even stoom af te blazen.”

Niemand weet waar we goed aan doen en niemand weet hoelang welke maatregelen nodig zijn. Wat wel gebeurd en waar Elver trots op is, is het ontstaan van zoveel creatieve ideeën vanuit iedere hoek van de organisatie. Waarbij de regels in acht genomen worden en er toch ook positieve momenten ontstaan voor de bewoners. Zo kan je als begeleider even de boel relativeren en er weer staan op de momenten waarop bewoners het moeilijk hebben. Ja het vraagt veel van iedereen, geeft een onzeker gevoel omdat je het gewoon weg niet weet. Maar met elkaar doen we het toch maar mooi!

Persoonlijk begeleider Anke: “Samen met mijn dagbesteding collega's hebben we besloten om elke week post te sturen naar onze deelnemers. Dit is meestal iets wat goed bij ieder individu past. Een tijdschrift, een puzzel, een balletje, wat lekkers, wat fleurigs. Gewoon om even te laten weten dat je aan ze denkt. Dat je in moeilijke tijden voor hen toch een vreugde momentje kan creëren met zoiets simpels als post.

Cohortbegeleider Jeanette: “Ik denk ook aan de toekomst. Waar staan we volgende week? Hoe zou het dan zijn? Wat doet dit met bewoners, deelnemers en loges die nu niet kunnen komen? Hoe kijken we hier op terug en wat doet het met mij, met ons? Ik voel nu een enorme verbondenheid en heb respect voor mijn collega’s van heel Elver. Wat een saamhorigheid. We dragen dit echt samen en helpen elkaar waar kan. Iedereen doet zo zijn best.