Ervaringsverhaal Charlotte, vrijwilliger bij dagbesteding de Rode Ster

Dat is vaak wat je hoort. Het is handig hier vooraf over na te denken. Tijdens een gesprek met mijn “grote broer” werd bij mij het eerste zaadje geplant. Hij had een collega die vrijwilliger was bij Fatima, nu Elver. Dat zette mij aan het denken. Dat leek mij ook wel wat. Iets heel anders, na altijd in de administratieve sector gezeten te hebben. Maar zou ik het wel kunnen?

Vier maanden nadat ik met pensioen ging, trok ik de stoute schoenen aan en belde ik naar Elver. Een sollicitatieprocedure volgde inclusief 3 maanden proeftijd! Kun je je voorstellen……..40 jaar gewerkt, gepensioneerd en dan opnieuw de sollicitatieprocedure in. Ik was kei zenuwachtig!

Dagbestedingsgroep De Rode Ster kon iemand gebruiken. Vanaf het begin is het hartstikke leuk. De deelnemers, ik noem ze de rode sterren, en ik konden goed met elkaar overweg. We knutselen, verven, puzzelen, spelen spelletjes en ik lees voor. Ik geef individuele aandacht. Dat vinden ze fijn. Als er een feestje of verjaardag aankomt, knutselen we een mooi kado. Als het eindresultaat overhandigd wordt aan de gelukkige is iedereen benieuwd of het presentje in de smaak valt. Zo mooi om die glunderende gezichten te zien. Vanaf dag 1 is het hartverwarmend en dat is het nu, na ruim 10 jaar nog steeds!

Als ik op de groep kom, word ik door de rode sterren en het personeel met enthousiasme ontvangen. “Lotte ik moet te wat vertellen” hoor ik dan en dan gaat het ‘los’. Zowel ik als de deelnemers hebben na al die jaren nog veel plezier samen. Soms delen we ook verdriet als één van de rode sterren komt te overlijden. Dat raakt ook mij en dan moet ik de sterretjes wel een dikke knuffel geven.

Ik had en heb een hele mooie tijd als vrijwilliger bij de Rode Ster en daar ben ik heel dankbaar voor. Ook met de begeleiders van de groep heb ik een fijne klik en werken we prettig samen. Ik hoop dit vrijwilligerswerk nog lang te kunnen doen bij deze kanjers!