Ervaringsverhaal Hetty, Maatje voor Kelly

Jarenlang had Hetty een eigen boekhandel in Oosterbeek. Toen zij deze verkocht en stopte met werken, vond zij het tijd om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ze vertelt hoe ze bij Elver terecht kwam: “Eens per jaar hielp ik als vrijwilliger bij de vakantiespeelweek in Arnhem. Daar kwamen ook de schoolgaande kinderen van Elver. Via deze weg ben ik als vrijwilliger bij Groep 1 terecht gekomen. Ik was er vooral om de begeleiding te ondersteunen en gezelligheid te bieden op de woensdagmiddag. Ik kookte met de kinderen, we deden spelletjes of wandelden en renden in het bos samen.”

Een speciale band ontstond met één van de bewoners. Hij had één op één begeleiding nodig en dit heeft Hetty hem een tijd lang twee dagdelen in de week geboden.
“Ik heb het heel fijn met hem gehad, het klikte ontzettend goed tussen ons. Bij mij werd hij altijd rustig. We hebben uren in het bos gewandeld en dan benoemde ik wat we zagen en zei hij mij na. Ook fietsten we veel samen. Een dierbare periode. Maar hij werd groter en sterker en het werd voor mij lastiger om hem te begeleiden.”

Toen werd het tijd voor iets anders. De kantine groep op dagbesteding het Pleijwerk bleek een perfecte match.
“Hier hielp ik de begeleidster op woensdag om de deelnemers in groepjes te leren koken en bakken. De sfeer was hier altijd zo fijn. Ik vond het heerlijk om hier gezelligheid te brengen en niet te hoeven begeleiden.”
Begeleidster Melissa: “We maakten een rooster zodat er iedere week een groepje deelnemers met Hetty mocht bakken of koken. Dat was wel nodig, want iedereen wilde dit altijd wel. Naast de gezelligheid die Hetty met zich meebracht, heeft ze mij ook veel geleerd, we gebruiken haar recepten nog steeds!”

Op een gegeven moment werd er een gastgezin gezocht voor Kelly en heeft Hetty ervoor gekozen dit te gaan doen. “Eens in de zes weken haal ik haar op en komt Kelly bij ons thuis. We doen niet altijd iets bijzonders, maar het is altijd goed. We drinken koffie, doen samen boodschappen en kopen dan lekkere dingen. We koken samen of gaan soms uit eten, naar een museum of naar de film of het theater. Laatst zijn we naar Amsterdam geweest, naar het van Gogh museum, want Kelly vindt het werk Van Gogh zo mooi.
Ook wandelen we meestal een heel stuk, soms met de hond van de buren. Of we doen spelletjes. Kelly geniet intens van deze dagen, de persoonlijke aandacht. Dat vind ik het allermooiste van dit vrijwilligerswerk, de blijdschap die ik bij haar zie. Als ik vertel wat voor toetje we eten of we wandelen met de hond en ze glundert zo, dan vind ik dat zo mooi.”

Hetty heeft zelf ervaren hoe belangrijk vrijwilligers zijn voor Elver. Hierover zegt ze:
“Het zou mooi zijn als meer mensen dit zouden doen. Het is heel dankbaar werk, je maakt bewoners blij en biedt iets extra’s, verbreedt hun wereld. Je verlicht het werk van begeleiders. Dat kan al door iemand uit te nodigen in je eigen omgeving en mee te nemen in de gewone dagelijkse dingen die je doet.”